Tiranë

  • Armët kimike: një vit më vonë

    Në 2 korrik 2014, rreth orës 4 të mëngjesit, anija daneze Ark Futura hynte në portin italian të Gioia Taura, e mbushur me 800 container me lëndët kimike siriane. Lëndët duhet të kalonin te anija amerikane Cape Ray në 48 orë.

    Rreth orës 10 të natës, Ark Futura largohej bosh. Për 22 orë 800 container kalonin pa asnjë incident. Çdo container kapej me vinç, ulej në një rimorkjo e cila pastaj futej brënda Cape Ray. Mjaftuan 30 punëtorë me dy turne dhe operacioni morri fund.

    Ark Futura kthehej në Danimarkë, ndërsa Cape Ray dilte në ujëra ndërkombëtare dhe fillonte çmontimin e lëndëve.

    Në Gusht 2014, Pentagoni raportonte që i gjithë materiali që gjendej në anijen Cape Ray ishte shkatërruar. Raport që pastaj konfermohej edhe nga Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons, një organizatë ndërkombëtare që shqyrton problemet e lëndëve kimike. Mbetjet e mbetjeve pastaj transportoheshin në Gjermani e Finlandë për shkaterrimin përfundimtar me inçeneritor.

    Në rreth 6 javë, në Cape Ray u shkatërruan 581 ton sarin 19.8 ton të një lënde të quajtur “sulfur mustard”. I gjithë operacioni zgjati më pak se dy muaj dhe nuk është rregjistruar asnjë incident.

    Protesta kundër lëndëve kimike ngelet, akoma sot, një ndër momentet më të bukur të demokracisë shqiptare, dhe kjo nuk mund të vihet në diskutim. Por, kur hanxhiu kërkon hesapin, ça tjetër na ngelet? Na ngelen dhjetëra pika të rrezikshme që mund të ishin eleminuar me këtë rast, pika që vrasin përditë. Na ngelet skizofrenia e shumë personazheve pak a shumë publik që akuzonin qeverinë për shfarosje. Na ngelet, ndoshta, hidhërimi për një mundësi të humbur.

  • A mund të dashurohesh me një qytet? Tirana, mon amour

    A mund të dashurohesh me një qytet? Pergjigjja ime është po. Sepse është ajo çka me ndodhi mua me të mberritur në Tiranë. Lexo më tej

  • Papa Francesco, tu sei Tango

    Një rrugë në Tiranë ose në Shkodër, duhet të mbajë patjetër emrin e tij, si shenjë e qëllimit fetar që ishte në token shqiponjë. Lexo më tej

  • Shoqja nga “Shtëpia e Fëmijës”

    Tiranë, fillimi i viteve ’80, isha në shkollë fillore. Lexo më tej

  • “Çdo veprim ta bëjmë me zemër, për kauzën tonë!”

    Më datë 25 tetor, në Teatrin e Operas e Baletit në Tiranë, tenori shqiptar me famë ndërkombëtare Saimir Pirgu, shoqëruar nga kolegët e tij Marjana Leka, Vikena Kamenica e Armando Lika, me kontributin e orkestrës së këtij institucioni, nën drejtimin e mjeshtrit Zhani Ciko, shfaqën një koncert madhështor lirik në mbështetje të fondacionit Down Syndrome Albania. Lexo më tej

  • “Jo gjithçka që shndrit është flori”

    “Qytet i bukur: me ngjyra, i madh, me zhurmë e rrëmujë, plot jetë Tirana. Pak a shumë, ashtu si të gjitha qytetet e mëdha ngado e zonat metropolitane..”– më tha një ditë, një mikja ime italiane, e sapo kthyer nga një udhëtim andej nga anët e mia.

    Patjetër që është i bukur qyteti im,- i përforcova mendimin, me një farë shkëlqimi në sy,- është i veçantë ai qytet, të paktën për ne që vijmë prej andej..Lexo më tej

  • Joyce Lussu. Të gjitha rrugët më çojnë në shtëpi

    Në datën 5 dhjetor, në orën 18, në Bibliotekën e Insitutit Italian të Kulturës në Tiranë, do të prezantohet libri “Joyce Lussu. Të gjitha rrugët më çojnë në shtëpi”. Prezanton Oliverta Lila, gazetare e të përditshmes “Shqip”. Lexo më tej

  • “Epo dreqi ta hajë këtë punë”

    Ka kohë që kartelën time shëndetësore e kanë trasferuar në zyrën e mjekut të të rriturve, por gjatë qëndrimit në Tiranë mjaftohem të di oraret e pritjes së pediatres. Është lidhje që s’kam mundur ta ndërpres. Nga ana tjetër, askush nuk më thotë prerazi që duhet. Lexo më tej

  • Rruga e Dibrës, as majtas as djathtas “vendnumëro”

    Shqipëria bën sikur punon Evropa bën sikur nuk dëgjon. Lexo më tej

  • Emërohet Ambasadori i ri i Italisë në Tiranë

    Burime nga Ministria e Jashtme bёjnё tё ditur se Kёshilli i Ministrave ka emёruar Massimo Gaianin si Ambasadorin e ri tё Italisё nё Tiranё. Lindur nё Addis Abeba, Etiopi, mё 1956, i ёshtё futur rrugёs sё diplomacisё nё vitin 1982.
    Lexo më tej